پدر بزرگ

از چند روز پيش آنجا ، جايی که يک مشت بچه شيطان و شلوغ ، با جست و خيز و فرياد فوتبال بازی می کردند ،
پسربچه ای حدودا ده ساله پيدايش می شد ، تنها می نشست حاشيه زمين و درحالی که بچه ها غرق در هيجان بازی
خود بودند، نگاهشان  می کرد .
………..
آلدو پالاتزسکی   (ترجمه فیروزه مهاجر)     فرستنده: پرستو پاکزاد

من هنرمندم

سخنم نقاشی است

قلمویم در نور

موج می گیرد و بر رنگ نوازش دارد

شهر بی رنگی را بر جهان می خواند

…

 نوشته : ب_ ن

  دفتر زندگی           

…گاه گاهی می توانیم حرفی باشیم

به مناسبت پانزدهم مرداد ، دوازدهمین سالروز عروج روح پدر عزیزم به عالم ملکوت

امشب دلم می گرید از تنهائی خویش

می نالد از رنجی گران

از یاد یاری مهربان

یاد پدر

واندوه او

دردیست دردی بی امان.

دیگر

سراغت را کسی از من نمی گیرد پدر

گرد سکوتی سرد پاشیده ست

بر کاشانه ام

سرد است بابا خانه ام …

…

مدیریت سایت                                         

عاقبت پدر رفتي
با كوله باري از تجربه
وبا خرمني از انذيشه هاي ناب
و ذخيره اي شگرف از سرچشمه هاي محبت و مهرباني
پدر رفتي در نهايت بيقراري و رنج
ودر دل كبود زمين آسوده، آرام گرفتي

…

مدیریت سایت

امشب گريستم
از منتهاي جان
دردي بزرگ به جانم فتاده است
رنجي گران

گوئي
كه هيچ اميدي نمانده است
آخر كجاست دست اميدي كه ذره اي
دردم دوا كند
يا قدرتي كه زين همه مشكل
يك رشته وا كند
امشب كريستم
از منتهاي دل
از ناتواني ام
در اين شب سياه
گوئي خزان گرفته بهار جواني ام
آري در اين شب كبود
باباي خوب من
تا كي ترا تحمل رنجي چنان سترگ
تا كي ترا توان عظيمي چنين بزرگ
هق هق كنان
نالان ودل شكسته
صد بوسه بر حريم رضاي خدا زدم
امشب هزار بار خدا را صدا زدم
آيا شود كه درد ز جسم ات بدر شود؟
آيا شود كه حال تو حال دگر شود؟
باباي خوب من
ديشب
ديدم به چشم خويشتن ، نا تواني ام
آري حقيقتي ايست اي دل غافل كه فاني ام
باباي خوب من
امشب گريستم
امشب گريستم  

مدیریت سایت
 

  ايران 
 

شب از تو يادها دارد
و روز از تو خاطره ها
ايران
زمان از وراي آنچه بر او گذشته
تو را مي بنيد 
كه چسان
در جاي جاي تاريخ
محكم و استوار ايستاده اي ….

               مدیریت سایت

مست و خموش وخسته ام

در طلب وصال تو

باده گشوده ره به جام

جام نموده ره به كام

تا كه بشويم از شراب

ديده ی  پر ز ژاله را

سردو خموش و بي قرار

يكسره باده مي زنم

چشم به تنگ پرشراب

دست به جام پر زمي

تا كه كنم دمي خراب

اين دل پرزناله را

آه كه اي شراب ناب

همدم درد و بي كسي

قلب و دل حزين من

عقل و كمال ودين من

ساز به لحظه اي خراب

نقد كن اين حواله را

تا كه نيفكنم دگر

هيچ به غير تو نظر

ميل من و خيال تو

صحبت ما و حال تو

هيچ طلب نمي كند

جز مي هفت ساله را

آه كه اي نگار من

همدم شام تار من

در طلب وصال تو

يكسره باده مي زنم

تا كه زني به قلب من

ناوك ديده پرشتاب

رفته زياد من دگر

مشق و رساله و كتاب

يك نگه از تو بس مرا

نيست كند كتاب و خط

محو كند رساله را

آتش اين مي و شراب

مستي اين شراب ناب

وام زديده گان توست

هست همه نشان ز تو

آنچه كه بينمش به خواب

مستي ما و جام مي

آنچه دراين جهان توست

عشق تو آورد به شرم

چهره سرخ لاله را

:تا زنگاه مست تو

نقش فتد به جام مي

مستي چشم مست تو

مست كند پياله را:

(بند آخر داخل گیومه از شاعر دیگریست)

مدیریت ای دوست

آتش دل

"درون سينــــــــه ندانم چه آتشي بر پاست        كه جان زسوزش آن درفغــــان ودرغوغاست "

به پيچ موي تو دربنـــد و بي قرار و نزار        به باغ روي تو قلبم چو بلبـــــــــــل شيداست

من از ملامت پير فلك خمـــــــــوشم وبس        چه جاي صبر به عشق مهي كه بي همتــاست

 
                                                                                                 مديريت سايت

گاه عبادت 

مي خواندم از شوق تمنـــــا

بر قامت سبز بهــــــــــاران

همچون پرستوي بهـــــاري

در لابلاي شاخســـــــــاران

همـــــــــــراه مرغ دوستيها

مي جستم از هر سو بسوئي

پر مي زدم منـــزل به منزل

مي گشتم ازهر كو به كوئي

……… مدیریت سایت