تصميم بزرگ

يه داستان كوتاه و واقعي

شعرنو

یادت بخیر پدر

آن روزهاي آخر عمرت چه پر شتاب

رفتند پي ز پي

يادش بخير

درآن غروب گرم                

چون روزهاي قبل

نزد تو آمدم

…

           حـبـــاب

تو يك نيمه شب خلوت وسرد    منِ تنها       توزمستون

دلم مي خواد گريه كنم خيلي زياد

واسه چي ؟نمي دونم

اما شايد براي خيلي چيزا بشه گريه کرد

بشه لحظاتي اشك ريخت 

اين اشك ريختن آدمو سبك مي كنه

بعضي وقتا حتي يك قطره اشك مي تونه سنگيني يه كوهو داشته باشه

و تلخي و شوري همه ي درياهارو 

مي تونه حكايت  از رنج هائي بكنه كه در طول سالها و قرنها از بي عدالتيها

و ستمها ناشي شده باشه 

مي تونه از غمهائي بگه كه هيچوقت ديگران اونارو نمي تونند ببينند و ناله هائي كه هرگز ديگران نمي تونند بشنوند 

آره  

اشك مي تونه حامل خيلي پيغامها باشه  

مي تونه نشان از خيلي چيزا داشته باشه 

اما مهم اونه كه همين اشك با اين وسعت تعريفش، مسكّن دل آدمه 

و اگه نبود  مسلما گنبد دوّار زندگي و وجود  از بغض ناملايمات و و دلتنگي ها مي تركيد

بقول حافظ 

ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود     وين راز سر به مهر بعالم سمر شود

مدیریت سایت

 وبا قلبی  

که از نامردميهای جهان تنگ است  

 به سوی آشناييها 

بسوی دوستيها می روم

شايد  که با لطف عزيزانم   

که در اوج شکوفايی وزيباييست  

 به فردا ننگرم هرگز  

که فردا باز آهنگ جدايی دارد وآواز تنهايی

عزيزانم ،

شما را درتمام لحظه هايم دوست می دارم.

به هنگام وداع    

 آندم که روحم سخت می لرزد  

 و جانم دردرون 

در منتهای درد می نالد  

به زحمت ،زحمتی بسيار جانفرسا

به رويم دانه لبخند می کارم.

نمی دانيددرآن دم  

که شعر صبر می خوانم 

 واندوه جدايی را ز دلهاتان   

به پند و خنده می رانم  

چه دردل دارم از اين نامراديها

که لبخندم لهيب آتش دردا ست  و

  شعرم ناله ای خونين .

نمي دانيد در غربت   

 درآن دنياي ناهمگون  

كه لبريز از پليديها و پستي هاست 

چسان آرام مي گيرم

چه آرامي؟

به هرجا هركجا ره مي سپارم  

ديده هر سو ميدوانم 

هر زمان جزيادتان   

جز منظر زيبايتان

چيزي نمي بينم    

نمي يابم

عزيزانم

نمي دانيد غربت ملك ماتمهاست             

 غربت سرزمين نامراديها وسختيهاست

درآن ماتم سراي ساكت و محزون    

مگر با يادتان آرامشي يابم  

بياد چهره هاتان

نوگلان من    

به رجعت ،رجعتي شيرين    

به برگشتي دوباره چشم مي دوزم

به اميدي     

به ديداري دگر              

چون شمع مي سوزم

عزيزانم  نمي دانيد    

هنوز از  شهر پا نگرفته    

لبخندم بسان عنچه اي نشكفته ميميرد

هنوز از كوچه هاي شهرمان نگذ شته      

قلبم سخت مي گيرد

خداحافظ عزيزانم      

خداحافظ      

كه تا ديدار ديگر    

لحظه هايم را   بياد رويتان

آغاز خواهم كرد  

 و با عشقي به ميعادي دگر    

همواره خواهم زيست تا فردا

خداحافظ عزيزانم

خداحافظ عزيزانم    

مدیریت سایت       

ای پدر،ای همه لطف و همه شوق                  

ای همیشه سخنت شور وامید                

             نگاه

تو بــودي و من

                                       هردو تنهـا     نگاه

               مـه وخـــلوت

                                       شب مهيــا     نگاه
…

مدیریت ای دوست