ظاهرا این شعرراپدر برای دوستش اخوت نامی که در ساری مازندران ساکن بوده سروده است که توسط یکی از دوستان ادب دوست در اختیار این عبد قرار گرفت .

اي لقب داري اخوت ، نام اسمــــــــــاعيل هست                    سرفرازي در دو عالم اهــــــــل ساري نيز هست

باب واجدادت چه آدم مادرت حــــــــــــــــوا بود                     هوش و استعـــــــداد تو چون لايق تقدير هست

مي كنند وصفت چه مردم اندرين دنيـــــاي دون                     همچو منصوري به پاي دار بي تقصيــــر هست

هست اعمالت چوپاك و لطف واحسانت شريف                      روضه رضـــوان تو داري گـرچنين تفسيرهست

…

سيد عباس حسيني

پیش آز آنکه ، خاطره ای از پدر را برایتان تعریف نمایم چند بیت شعر را بافتخار او و با توجه به خصوصیات ایشان، تقدیم حضور میکنم

پدر،

چشمه ســار عشق تو، آب زندگی مراست

می کشاندم به اوج،بحــــــــــــر بیکرانیت

روزگار پیری ات ، چون بکام دل گذشت

قصه ای دگــــــــــــــر بود ،دوره جوانیت

شیوه کمک به خلق ،عین غیـــــرت توبود

جوششی چوچشمه داشت ،خوی پهلوانیت

دیده گان شوخ تو،گرچه از نظـــــــر نهان

درتموج و عیـــــــــــــان، چشم مهـربانیت

نیست گرچه برســـــــرم ،دست پرمحبتت

تا همیشه با منست ،شــــــــــرح زندگانیت

گرچه غایبی پدر،در کنــــــــــار ما کنون

زنده تا ابد بود، نام جـــــــــــــــــــاودانیت

مدیریت سایت

                                                                      سزای عمل

دقیقا روزهای آخر عمرش بود. مثل همیشه بشاش و سروحال،حتی تخت و حال و هوای بیمارستان نیز کوچکترین خللی در سرورش، ایجاد نکرده بود.کنار تختش ایستادم و به چهره پرنشاطش خیره شدم براستی در چشمهای پر فروغش ،پرتوئی موج میزد که نشان از تجاربی بیشمار، از عمر رفته اش داشت .دست راستش می لرزید وحتی توان حرکت انگشت اشاره اش رانیز نداشت پرسیدم :بابا دستت چه شده ؟ گفت…

( اين خاطره را در زماني كه پدر روزهاي آخر عمر خويش را مي گذراند برايم تعريف كرده بود .خدايش بيامرزد)

 پاي صحبتش كه مي نشيني دنيائي است مملو از خاطرات مختلف كه در ايام عمر 100 ساله اش ذخيره كرده است .

حرفهايش آميخته ايست از اشعار نغز و ضرب المثلهاي گوناگون وآميخته به چاشني طنزكه مذاق هر مخاطبي را شيرين ميكند.

همه كساني كه اورا مي شناسند به خوش نشيني وخوش صحبتي او اعتراف مي كنند ….

…

مدیریت سایت