تا خــــــــار غم عشقش ،  آویخته بر دامن         کوته نظـــــــــــری باشـد ، رفتن به گلستانها (سعدی)

افسانه این دوران ، مثلش نتــــــوان دیدن         ذکرش ز محالات است ، در دفتـــــــر دورانها

می رقصداز آهنگ  ،خونرنگ وصــال حق         سرها همه بر خنجر،  چون گوی به چوگانها

فریاد انالحق را ، بر دار فنـــــــــــــا بشنو         زین معرکه بسیار است، در عرصـــه دورانها

چون شعله جانسوزش ، برخرمن دل تابید         از پرتو الطافش ، آکنـــــــــد دل وجانهـــــــــا

در روضه قلب ما ، جز عشق نمــــی روید         از یمن چنین عشقی ، عــــــالم شده پرغوغا

گیتی همه گلزار ،  آن قامت رعنــــــــا شد         افلاک ثنـــــــــــــا گوی ،  آن طلعت بی همتا

ایران شده میدان ، جانبـــــــــازی عشاقان         دنیــــــــا همه ایران است  ، از موهبت مولا

 مدیریت سایت