( اين هفت بيت ناقابل را بر سنگ مزارم بنويسيد استدعا دارم از فرزندان محترم دراين كار اهمال نخواهند فرمود)

بر مزارم گـــر بيائي ياد خوبان كــــــــرده اي   روح مارا سرفــــــرازو شادو خنــدان كرده اي

چون قدم بگـــذاشتي بر خاك قبــرم اي رفيق     درگذشت هر رفيقي را پشيمـــــــان كـــرده اي

شمع روشن گــر كند خاموش باد تنــد عصــر   عصر پنجشنبه بهشتي را چراغــــــان كرده اي

يادي از هر رفتــه كردي بر سر خــاكش برو    خاك اورا مشكبيزوعطـــــر پاشان كــــرده اي

گر تو آئي بر مــزارم غم تورامحزون كند؟      غم مخوراي دوست روحم را توگريان كرده اي

راه رفتن را چو بایـد رفت، وقت رفتن است     جمله گي بايد رويم اين راه مــــــــردم رفته ئي

اسم عباسم فنـــــــــــــــا شد  ليك با اقــدام تو     نام جاويدحسيني را گل افشـــــــــــان كرده اي

سیدعباس حسینی