«دراندرون من خستــــــــه دل ندانم چيست
كه من خموشم و اودرفغــان ودرغوغاست»
بيا كه لعل لبت را هزار بوســــــــــــه زنم
كه بوسه بر لب شيرين مراشفـــا و دواست
…
سیدعباس حسینی
(اشعار داخل گیومه از حافظ است)
«دراندرون من خستــــــه دل ندانم چيست كه من خموشم و اودرفغــان ودرغوغاست»
بيا كه لعل لبت را هزار بوســــــــــــه زنم كه بوسه بر لب شيرين مراشفـــا و دواست
مپوش صورت خودرامكن توغمــــزه وناز كه مي خرم همه نازت ببين صفــا اينجاست
بهانه گيرم و مي ميخـــــــورم هزارافسوس كه جرم عاشق بيچاره صدبلا وجفــــاست
نه جرم دارم ودردي ولي چو تسكين نيست گره گشاي دلم آن خداي بي همتـــــاست
اگر كرشمه زلفت به شــــــــــانه طعنه زند زنند شانه به مويت ولي دلم آنجــــــاست
خدا گواست كه من هـــرچه گفتم ازته دل حقيقت است بداني بصدق خويش گواست
حسيني راز دل دوستان نخواهـــــــد گفت نكرده پرده دري از كسان،خدا اينجــاست
سید عباس حسینی
بدون دیدگاه