این شعر طنز را پدر، برای همسر خویش سروده است
زنی دارم که مثلش درجهـــان نیست به صدعیبش چویک زخم زبان نیست
مرا با او بود پیوسته پیــــــــــــــــکار درون خانه جز، تیروکمـــــــان نیست
به بد خلقی بود همواره مشهــــــــــور ازاویک ذره رحمی درمیـــــان نیست
بگیرد بی سبب از من بهــــــــــــــانه به دعوا همسری همتـــــای آن نیست
چوغرغر در فضای خانه حـــــــــاکم مرا دیگـــــــر صبوری و توان نیست
کند ولخرجی و او برج بسیــــــــــــار که معیاری برایش در جهـــان نیست
بخواهد پول بیش از حـــــــد ازاین رو برایش هیچ کالائی ،گـــــران نیست
بسازم متهم او را بخـــــــــــــــــــوبی بجز زشتی در او هرگز نشــان نیست
اگـــــــــــــــر از عادت خوبش بگویم از او بدتر در این عهــدوزمان نیست
لذا از ترس گویم من در آخـــــــــــــر حسینی گفته هایش جز چاخان نیست
سیدعباس حسینی
نویسنده : admin | موضوع : آثار پدر | دیدگاه : بدون نظر
بدون دیدگاه