خوش بُوَد
خوش بُوَد از شوق روی دل ستان پایکوبان نار عشق افــــــــروختن
چون سمنــــــدر مونس آتش شدن در طواف شمع جــــانان سوختن
خوش بُوَد در مستی ودلـــداده گی شهره هر کوی وهر دفتر شدن
پرگشودن در هـــــــوای پاک حق از شرار عشق خاکستـــر شدن
……. مدیریت ای دوست
خوش بُوَد
خوش بُوَد از شوق روی دل ستان پایکوبان نار عشق افــــروختن
چون سمنــــــدر مونس آتش شدن در طواف شمع جـانان سوختن
خوش بُوَد در مستی ودلـــداده گی شهره هر کوی وهر دفتر شدن
پرگشودن در هـــــــوای پاک حق از شرار عشق خاکستـــر شدن
خوش بُوَد در عرصـه وصل نگار پاکبـازو بی محــــــــــابا تاختن
رقص رقصان بر ســــر دار آمدن در ره محبوب جـــان را باختن
خوش بُوَد مستانه در میـدان وصل شادو خنــدان نعره “هل من” زدن
باده نوشیدن زجـــــــــام مستی اش تیغ نا محـرم به جان و تن زدن
خوش بُوَد صدهاهزاران جان پاک در خم زلفش گرفتــــــار آ مدن
از سر کوی وصـــــــالش بی شمار خستـــــه ودرمانده و زار آمدن
خوش بُوَد در بزم زیبــــــای وجود جام دل از رحمتش انبــــــــاشتن
دشت جـــــان پرداختن با آب عشق خرمن هستــــــی زلطفش کاشتن
خوش بُوَد در باغ زیبـــــای رخش لحظه ای بُوَدن دمی مهمان شدن
در حریمش پا نهـــــــادن لحظه ای همنشین صحبت جـــــــانان شدن
خوش بُوَد در بحــــــر مواج غمش اشکها بارید و نالیــــــــدن گرفت
رفت بر پهنای سبز خاطـــــــــرش چون سحاب عشق باریدن گـرفت
خوش بُوَد تنــــــــــها شدن با یاد او عالمی در خلــــــــــوتش آراستن
همدل و همســـــــــاز با یادش شدن جمله علتهـــــــــا زخود پیراستن
خوش بُوَد در محضر رازو نیــــاز سینه پر از سوز جــــــانان داشتن
در بلنــــــــــــدای سترگ قلب خود پرچم صلح وصفـــــــــا افراشتن
خوش بُوَد جاری شدن درشط عشق رهسپـــــــــار وادی حرمان شدن
پرگشودن در هــــــــــــوای دوستی در طریقش واله و حیــران شدن
مدیریت ای دوست
بدون دیدگاه