(اشعار داخل گیومه از حافظ است)

“کِی شعــــرتر انگیزد        خـــــاطر که حزین باشد

یک نکته ازین معنی          گفتیم وهمیـــــــــن باشد”

در خاطرِ محـــــزونم         اندوه، فــــــــــراوان بود

صـد ناله وغم، در دل        بنشسته و، پنهـــــــان بود

قلبی که در آن میــدان        جـــــــــولانگه کین، باشد

“کی شعرتر انگیــزد         خاطر که حـــــزین باشد”   

از دیده ی غمبــــــارم        خون بود که می باریــــد

از جهـــل و تباهی ها         دل بود که می نالیـــــــــد

هردل که سیــه کاری         درآن به کمیـــــــــن باشد

“نقشش به حرام ار خود       صورتگر چیــــــن باشد”

شب بودو سیــاهی بود       در چـــــــــرخش دورانها

غم بود وتبـــــــاهی بود       در پیکره ی جـــــــــانها

جانی که درآن خــــالی       ازعشق و یقییــــــن باشد

“کی شعرتر انگیـــــزد       خاطر که حــــزین باشد”   

ناگه به شب تیــــــــــره       چون نور درخشیــــــدی

چون مهر ، محبت را          تابیـــــــدی و ،بخشیدی

گـــرمای تو مارا بس         لطفی که چنیـــــــن باشد

“یک نکته ازین معنی        گفتیم وهمیـــــــــن باشد”

بر عــــــــــالم ماتم ها       شوق دو جهــــان گشتی

بر قلب سیـــــا هی ها        چون نور، عیـان گشتی

نور تو به قلب مـــــــا        چـــــون ماء معین باشد

“یک نکته ازین معنی      گفتیم وهمیـــــــن باشد”

از کلک گهـــــر بارت       بودن همه معنـــــــا شد

هر جان که تو بشناخت      صد شوق وتمنـــــا شد

شوق تو به جـــــان ما      چــــــون دُرِّ ثمین باشد

“یک نکتـه ازین معنی     گفتیم وهمیـــــــن باشد”

مدیریت ای دوست