
چو پرسيدم زسقراط وارسطو وقت مـردن را بگفت اي بي خبر مرگ از چه داني زندگاني را؟
اگرازعالــــم فــــــــاني تو روزي برپري بيني سماء وعزت واسماء چه دنيا كامـــــــــراني را
چو آدم شد حفي الله كه نوحش شد نجــــي الله چو ابراهيم خليــــــــــــــــــل الله مقام آشنائي را
چو موسي اش كلام آورد به بدكاران فرعوني چه عيسي باش روح الله صليب ديده بانــــي را
سپهرت حضرت آدم رسولت حضرت قـــــائم علي شد عاشق آدم ولـــي پهلـــــــــــــــواني را
صراط مستقيم خواهي تودر اين راه سـالك شو به چشم معرفت بيني تو وقت لايزالــــــــــي را
دراين ويرانه پركين بسي مدهوش افتـــــــادي كه ديو نفس زد اين رنگهــــــــاي ارغواني را
به خواب آسوده اي بر جا كه وقت پيريت آمد به عزت ياد خواهي كرد ايام جـــــــــــواني را
دراين وقت كهولت اي حسيني پاسبــــاني كي اگر عقل تو مي دانست شرط پاسبـــــــاني را
سیدعباس حسینی
بدون دیدگاه